Maciej Kowalski

Dlaczego zająłeś się psychologią? 

Psychologia nie była moim pierwszym wyborem, najpierw studiowałem prawo. Potem zdałem sobie jednak sprawę z tego, że moje powołanie jest gdzie indziej i że najbardziej w życiu ciekawi mnie człowiek, jego świat wewnętrzny oraz relacje z innymi. Już na początku studiów psychologicznych zainteresowała mnie psychoterapia systemowa i od razu czułem, że jest to podejście, w którym chciałbym się docelowo kształcić. Później zostałem tatą i zacząłem pracować z ojcami, co sprawiło, że zająłem się także psychologią okołoporodową. Aktualnie łączę w swojej pracy obie te perspektywy. 

Jakie jest Twoje ulubione wspomnienie / moment pracy z pacjentem? 

Chyba nie mam jednego takiego momentu. Szczególnie lubię te chwile w gabinecie, gdy pacjenci sami zaczynają odkrywać siebie i swoją rzeczywistość dzięki wspólnej rozmowie. Wychodzę z założenia, że każdy człowiek jest najlepszym ekspertem w odniesieniu do własnego życia, a moją rolą jest wspieranie go w poszukiwaniu rozwiązań i nadawaniu nowych znaczeń swojemu doświadczeniu. 

Jakie masz plany na dalszy rozwój zawodowy 

Ukończenie kursu psychoterapii rodzin, par i pacjentów indywidualnych, a następnie ubieganie się o certyfikat psychoterapeuty. Chciałbym także dalej szkolić się w zakresie terapii par. Planuję również rozwijać inicjatywy, które prowadzę na rzecz rodziców i przyszłych rodziców, w szczególności ojców. 

Publikacje / książki o tematyce psychologicznej, które polecasz

Johnson S. „Siedem rozmów wzmacniających związek. Jak pogłębić relację i stworzyć emocjonalną bliskość”

Napier A. Y., Whitaker C. A. „Rodzinna karuzela”

Satir V. „Rodzina. Tu powstaje człowiek”

Winnicott D. W. „Dziecko, jego rodzina i świat”